ولایت امام علی

اثبات امامت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در سنت شریف و احادیث

احادیث بسیاری از پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده است که ایشان در آن‌ها به صراحت به امامت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) اشاره دارند.

احادیث و روایات متعددی از حضرت رسول (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در منابع معتبر و صحیح نقل شده است که در آن‌ها خاتم المرسلین به صراحت بر امامت امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) پس از رحلت‌شان تأکید دارند که به مهم‌ترین و بارزترین آن‌ها اشاره می‌شود.

 

- حدیث نور

پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در حدیث«نور» می‌فرمایند: «من و "علی بن ابی‌طالب" چهارده هزار سال پیش از خلقت حضرت آدم (علیه‌السلام) نوری در پیشگاه خداوند بودیم و زمانی‌که خداوند حضرت آدم را خلق کرد، آن نور را به دو قسمت تقسیم کرد:  یک قسمت من و یک قسمت "علی" (علیه‌السلام).»

همچنین می‌فرمایند: «چون خداوند آدم را آفریـد، آن نور را در صلب وی قرار داد. این نور همچنـان یکی بود تا این‌که در صلب عبدالمطلب دو تکه شد، نبوت در من و خلافت درعلی.»

در روایت دیگری نیز آمده است: «تا این‌که آن را دو نیم کرد، نیمی را در صلب عبداالله و نیمی را در صلب ابوطالب قرار داد و بدین ترتیب مرا پیامبر و علی را وصی قرار داد.»[۱]

 

-حدیث هم‌نشینی با پیامبر در بهشت

وقتی آیۀ شریفۀ «وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ»[۲] نازل شد، پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) سی نفر از اهل‌بیت خویش را سه مرتبه جمع کردند و خوردند و نوشیدند، سپس به آنان فرمودند: «چه کسی به جای من دین و وعده‌هایم را تضمین می‌کندو جانشین من و همنشین من در بهشت می‌شود؟» امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) گفتند: «من و رسول خدا»
پیامبر فرمودند:«تو».
ثعلبی در تفسیرخود روایت کرده است: «هر سه مرتبه، همگان غیر از امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) سکوت کردند».[۳]

 

- حدیث جانشینی

از سلمان نقل شده است که از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) پرسیدم: «چه کسی جانشین شماست؟
گفتند: ای سلمان چه کسی وصیّ موسی بود؟
پاسخ دادم: یوشع بن نون.
سپس پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمودند: "پس همانا جانشین و وارث من و آن‌که دین مرا ادا کند و به وعده من وفادار ماند، علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) است".»[۴]

 

- حدیث هر نبی جانشین و وارثی دارد

از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده که فرمودند: «هر پیامبر جانشین و وارثی است و همانا جانشین و وارث من علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) است.»[۵]

 

- حدیث منزلت

به چند طریق نقل شده است که چون رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) از مدینه به سمت تبوک حرکت کردند، امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را در مدینه و بین خاندانش جانشین قرار دادند.
سپس رو به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) کردند و فرمودند: «آيا خشنود نمى‌شوى بگويم، مثل تو نسبت به من مانند هارون است به موسى، جز اين‌كه پس از من پيامبرى نيست.» [۶]

 

- حدیث برادری

به چند طریق نقل شده است که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) در میان مردم عقد اخوت بستند و علی را فروگذاشتند تا این‌که ایشان آخرین مردم باقی ماندند و برای او برادری ندیدند.
پس فرمودند یا رسول الله: «همانا میان یاران‌تان پیمان برادری بستید و مرا رها کردید؟!»
رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) پاسخ دادند: «همانا تو را برای خود باقی گذاشتم، تو برادر من و من برادر تو هستم، پس اگر کسی تو را نام برد بگو: همانا من بنده خدا و برادر رسول او هستم، پس از تو کسی جز مدعی دروغگویی بیش نیست و سوگند به کسی که مرا به حق برانگیخت، تو را جز برای خود انتخاب نکردم و منزلت تو به من، مانند منزلت هارون نسبت به موسی است، جز این‌که پس از من پیامبری نخواهد آمد و تو برادر و و جانشین من هستی.»[۷]

 

- حدیث«علی» از من و من از «علی» هستم

به چند صورت از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل شده است که فرمودند: «همانا علی از من است و من قیم او و او سرپرست همۀ مؤمنین بعد از من است و کاری که بر عهدۀ من است یا امری که بر ذمۀ من است، کسی جز خود من یا علی نمی‌تواند، ادا کند‌.» [۸]

 

- حدیث دوازده جانشین

از «جابر و ابن عینیه» به‌نقل از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) آمده است که ایشان فرمودند: «مادامی که دوازده جانشین که همگی از قریش هستند، برمردم ولایت داشته باشند، امورات مردم ادامه دارد.»
این حدیث در روایت دیگری از رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بدین صورت آمده است: «همانا دین اسلام تا دوازده جانشین همواره عزیز خواهد ماند که همگی آنان از قریش هستند.» [۹]
در صحیح مسلم نیز چنین آمده است: «همواره اسلام پابرجاست تا آن‌که قیامت شود و دوازده جانشین بر شما باشد که همگی از قریش هستند.» [۱۰]

 

 

منابع
[۱] البحار: ج۳۵، ص۲۴.
[۲]سوره شعرا آیه ۲۱۴.
[۳]نهج الحق: ص۲۱۳.
[۴] الطرائف: ص۲۲.
[۵] البحار: ج۳۸، ص۱۴۸.
[۶] نهج الحق: ص۲۱۶.
[۷] نهج الحق: ص۲۱۸.
[۸] نهج الحق: ص۲۱۸.
[۹] نهج الحق: ص۲۳۰.
[۱۰] صحيح مسلم: ج۶، ص۴. 

مطالب بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *