آیۀ مورد بحث امروز، آیۀ ۴۱ از سورۀ مرسلات میباشد:
خداوند در آیۀ ۴۱ از سورۀ مرسلات میفرماید:
«إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلالٍ وَ عُيُونٍ؛ [در آن روز] پرهيزگاران در سايههای [درختان بهشتی] و در ميان چشمهها قرار دارند.»
امام کاظم (علیهالسلام)
محمد بن فضیل نقل کرده است: «به امام کاظم (علیهالسلام) گفتم: ... سخن خدای عزّوجلّ: إِنَّ الْمُتَّقِینَ؛ فرمود: به خدا! ما هستیم و شیعیان ما، جز ما کسی آئین (علیهالسلام) را ندارد و مردم دیگر از آن برکنارند.»[۱]
ابنعباس (رحمةاللهعلیه)
إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی ظِلَالٍ وَعُیُونٍ؛ کسانی که از گناهان پرهیز کردند عبارتند از؛ علی بن ابیطالب (علیهالسلام) و حسن و حسین (علیهاالسلام) که زیر سایۀ درختان و در چادرهایی از مروارید هستند که هرکدام از آن چادرها یک فرسخ در یک فرسخ پهنا دارد، سپس حدیث را ادامه میدهد تا آنجا که میفرماید: «إِنَّا کَذَلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنینَ یعنی پیرویکنندگان از خداوند که همانا اهلبیت محمد (علیهمالسلام) هستند، جایگاه آنان در بهشت است.»[۲]
إِنَّ الْمُتَّقِینَ یعنی کسانی که از شرک و گناهان کبیره پرهیز میکنند و صاحب تقوا و دارای پروا میباشند. و سرآمد همۀ متّقین امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام)، حسن و حسین (علیهماالسلام) هستند که دارای مقامات والای بهشتی هستند و در زیر سایۀ درختان و خیمههای ساخته شده از لؤلؤ در کنار چشمههای زلال آرمیده است.[۳]
منابع
[۱] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۱۷، ص۲۹۶ الکافی، ج۱، ص۴۳۴/ بحار الانوار، ج۲۴، ص۳۳۸.
[۲] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۱۷، ص۲۹۶ المناقب، ج۲، ص۹۴/ البرهان.
[۳] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۱۷، ص۲۹۶ شواهدالتنزیل، ج۲، ص۴۱۶.
