حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، سخنسرای نامی ایران و سرایندهٔ شاهنامه، حماسهٔ ملی ایرانیان است. او را بزرگترین سرایندهٔ پارسیگو دانستهاند.
از پی افکندن کاخی بلند تا ستایشگری مولای متقیان؛ آن هم با اشاره به واقعۀ بزرگ غدیر...
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی
خداوند امر و خداوند نهی
كه من شهر علمم، علیام در است
درست این سخن گفتِ پیغمبر است
اگر چشم داری به دیگر سرای
به نزد نبی و «وصی» گیر جای
منم بندۀ اهل بیت نبی
ستایندۀ خاک پای «وصی»
خود آن روز نامم به گیتی مباد
که من نام حیدر نیارم به یاد
بر این زادم و هم بر این بگذرم
یقین دان که خاک پیِ حیدرم
