در شعر فارسی شاید «کسایی» را بتوان نخستین کسی دانست که به مضامینی چون غدیر در شعر روی آورده است. کسایی شاعر ایرانی است که در اواخر دورهٔ سامانیان و اوایل دوره غزنویان میزیسته و پرچمدار شعر آیینی به حساب میآید.
بعد از او شاخصترین شاعری که به موضوع ولایت امیرالمومنین علی (علیهالسلام) اشاره کرده «فردوسی بزرگ» است که در شاهنامه آشکارا به ولایت ایشان و موقعیت آن حضرت و پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) اشاره کرده است:
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی / خداوند امر و خداوند نهی
که من شهر علمم علیم در است / درست این سخن قول پیغمبرست
گواهی دهم کاین سخنها ز اوست / تو گویی دو گوشم پرآواز اوست
علی را چنین گفت و دیگر همین / کزیشان قوی شد به هرگونه دین
منم بندهٔ اهل بیت نبی / ستایندهٔ خاک و پای وصی
