زندگی حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) در کنار امیرمؤمنان (علیهالسلام)، صرفاً همسری با آن حضرت و مادری برای فرزندان خود نبود. در نقلهای مربوط به زندگی ایشان، از توجه و محبتشان به فرزندان حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) بسیار یاد شده است؛ محبتی که در رفتار ایشان با امام حسن، امام حسین، حضرت زینب و حضرت امکلثوم (علیهمالسلام) جلوه داشت. این پیوند خانوادگی پساز واقعۀ کربلا نیز ادامه یافت؛ چنانکه حضرت زینب (سلاماللهعلیها)، پساز تحمل مصائب سنگین در کربلا و بازگشت از شام به مدینه، به دیدار حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) رفتند و شهادت چهار فرزند ایشان را تسلیت گفتند.
مادری برای حسنین
در کتاب «الخصائص العباسیه» نقل شده است که حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) هنگام ورود به خانۀ امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام)، حضرت امام حسن و حضرت امام حسین (علیهماالسلام) را بیمار یافتند. ایشان با مهر و دلسوزی به پرستاری از آن دو بزرگوار پرداختند، با سخنان دلنشین خاطرشان را آرام میکردند و با صبر و محبت، روزهای بیماری را برایشان آسانتر میساختند تا آنکه بهبود یافتند. در ادامۀ همین نقل، بر توجه ویژۀ حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) به فرزندان حضرت صدیقه طاهره (سلاماللهعلیها) و مقدم دانستن آنان بر فرزندان خود تأکید شده است. [۱]
ایثار نام
یکی دیگر از نقلهای مربوط به ارتباط حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) با فرزندان حضرت فاطمه (سلاماللهعلیها)، به نام ایشان مربوط میشود. در کتاب «العقیله و الفواطم» آمده است که ایشان از حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) درخواست کردند که او را با نام «فاطمه» خطاب نکنند؛ زیرا نمیخواستند فرزندان حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) با شنیدن این نام، به یاد مادر شهیدۀ خود بیفتند و اندوه فقدان ایشان برایشان تازه شود. ازاینرو، درخواست کردند که با کنیۀ «امالبنین» خوانده شوند و امیرالمؤمنین (علیهالسلام) نیز این درخواست را پذیرفتند. [۲]
همدلی در اوج مصیبت
ارتباط حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) با فرزندان حضرت زهرا (سلاماللهعلیها)، در نقلهای مربوط به دوران پساز واقعۀ دردناک کربلا نیز بازتاب یافته است. سید عبدالرزاق مقرم در کتاب «العباس»، به نقل از «مجموعه الشهید الأول»، مینویسد که حضرت زینب کبری (سلاماللهعلیها) پساز تحمل مصائب عظیم در کربلا و بازگشت از شام به مدینه، برای تسلیت شهادت چهار فرزند حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) به دیدار ایشان رفتند. بنابر همین نقل، دیدارهای حضرت زینب (سلاماللهعلیها) با حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) به این مناسبت محدود نبود و ایشان در روزهای عید نیز به دیدار وی میرفتند. این مطلب در کتاب «الخصائص العباسیه» نیز آمده است. [۳]
مجموع این نقلها، از توجه و محبت حضرت امالبنین (سلاماللهعلیها) به فرزندان حضرت فاطمه (سلاماللهعلیها) و جایگاه ویژۀ آنان در زندگی خانوادگی ایشان حکایت دارد. این ارتباط، از رفتار مادرانۀ ایشان با امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) آغاز میشود و در پیوند ایشان با حضرت زینب (سلاماللهعلیها) پساز واقعۀ کربلا نیز ادامه مییابد؛ جلوههایی از زندگی بانویی که در کنار مادری برای فرزندان خود، به فرزندان حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) مهرو محبت بیشتری میورزید.
منابع
[۱] «حتّى روی أنها لما زفت إلى بیت الإمام أمیرالمؤمنین (علیهالسلام) صادفت الإمامین الحسن و الحسین (علیهماالسلام) مریضین» (الخصائص العباسیه، صفحۀ۲۵)
[۲] «لی إلیک رعایتها لسبطی النبی (صلىاللهعلیهوآله) حاجه، قال (علیهالسلام): و ما حاجتک؟ قالت: أرجو أن لا تسمینی فاطمه (سلاماللهعلیها)» (العقیله و الفواطم، صفحۀ۱۱۷)
[۳] «و قد زارتها زینب الکبرى (سلاماللهعلیها) بعد وصولها المدینه تعزیها بأولادها الأربعه کما کانت تزورها ایام العید» (العباس، صفحۀ۱۳۳؛ الخصائص العباسیه، صفحۀ۲۵)
