در گذشته عربها برای جانشینی شیخ عشیره، عمامۀ خود را بر سر فرد جانشین میگذاشتند. که این عمامه نماد جانشینی بود. وقتی پیامبر گرامی اسلام (صلیاللهعلیهوآله) درحجة الوداع از مکه خارج شدند، در نقطهای به نام غدیرخم برای معرفی حضرت امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) توقف کردند. جایی که به حکم خداوند بهترین مکان برای عملیات واگذاری و تنفیذ امامت بود. در ادامه، روایتهایی دربارۀ «سحاب» عمامۀ پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) که در واقعۀ بزرگ غدیر خم بر سر جانشینش، نفس الرسول، حضرت امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) قرار گرفت، از پیش نظر خواهید گذراند.
پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) بعد از پایان خطبۀ غدیر، عمامۀ خود را که «سحاب» نام داشت، به عنوان تاج افتخار بر سر امیرالمؤمنین (علیهالسلام) قرار دادند و انتهای عمامه را بر دوش آن حضرت آویزان نمودند، و فرمودند: «عمامه، تاج عرب است.»
علامه امینی روایات متعددی دراینباره از شیعه و اهلسنت نقل کرده است که پیامبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) عمامۀ خود را بر سر حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) نهاد و دو طرف آن را از جلو و عقب او افکند، سپس فرمود: «رو به من کن»، آن حضرت رو نمود، بعد پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: «پشت به من کن»، آن حضرت پشت نمود، سپس پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) فرمود: «فرشتگان به نزد من چنین آمدند.»
خودِ حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) هم دراینباره فرموند: «پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) در روز غدیر خم عمامهای بر سرم بستند و یک طرفش را بر دوشم آویختند و فرمودند: «خداوند در روز بدر و حنین، مرا به وسیلۀ ملائکهای که چنین عمامهای به سر داشتند، یاری نمود.»
گفته شده، این (سحاب) علامت امامت و رهبری است و تا پایان رحلت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) این عمامه بر سر حضرت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) بوده است.
منابع
۱. الغدیر ج ۱ ص۵۳۹.
۲. الغدیر، ج۱، ص۲۹۱.
۳. عوالم العلوم، ج۲، ص۱۹۹.
