مدح امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در اشعار «حافظ شیرازی»

خواجه شمس‌الدین محمد شیرازی متخلص به «حافظ» و مشهور به لسان‌الغیب، غزل‌سرای بزرگ و از بزرگان شعر و ادب پارسی است.

زبان مورد علاقۀ حافظ شیرازی در غزل، زبان استعاری است و استفاده از نمادهای مختلف زمینۀ تفسیرهای متعدد از غزل او را فراهم ساخته است. او کمتر اشارۀ مستقیمی به اشخاص دارد.

بااین‌حال حافظ در یک رباعی اشاره‌ای مستقیم به امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) دارد و ساقی کوثر را واسطۀ فیض حق معرفی می‌کند.

مردی ز کَنندۀ در خیبر پرس
اسرار کرم ز خواجۀ قنبر پرس
گر طالب فیض حق به صدقی حافظ
سرچشمۀ آن ز ساقی کوثر پرس