آياتى كه در غدير به صورت تركيب و تضمين در كلام حضرت ديده میشود ۱۰ آيه است، كه يكى از آنها آيۀ ۱۰ سوره فتح است:
«إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّه، يَدُ اللَّه فَوْقَ أَيْدِيهِمْ. فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ، وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّه فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»:
«كسانى كه با تو بيعت میكنند در واقع با خدا بيعت میكنند. دست خداوند بر روى دست آنان است. پس هركس بيعت را بشكند اين شكستن بر ضرر خود اوست، و هركس به آنچه با خدا عهد بسته وفادار باشد خداوند به او اجر عظيمى عنايت خواهد كرد».
این آیه از سه بُعد قابل بررسی است:
متن خطبۀ غدير
پيامبر (صلىاللهعليهوآله) در خطبۀ غدير فرمود:
الا وَ انّي عِنْدَ انْقِضاءِ خُطْبَتي ادْعُوكُمْ إلى مُصافَقَتي عَلى بَيْعَتِهِ وَ اْلاِقْرارِ بِهِ، ثُمَّ مُصافَقَتِهِ بَعْدي. الا وَ انّي قَدْ بايَعْتُ اللَّه وَ عَلِيٌّ قَدْ بايَعَني، وَ انَا آخِذُكُمْ بِالْبَيْعَةِ لَهُ عَنِ اللَّه عَزَّ وَجَلَّ: «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَّه، يَدُ اللَّه فَوْقَ أَيْدِيهِمْ. فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ، وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّه فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»
بدانيد كه من پس از پايان خطابه ام شما را به دست دادن با من به عنوان بيعت با او و اقرار به او، و بعد از من به دست دادن با خود او فرا میخوانم.
بدانيد كه من با خدا بيعت كرده ام و على با من بيعت كرده است، و من از جانب خداوند براى او از شما بيعت میگيرم.
(خداوند میفرمايد): کسانى كه با تو بيعت میكنند در واقع با خدا بيعت میكنند. دست خداوند بر روى دست آنان است.
پس هر كس بيعت را بشكند اين شكستن بر ضرر خود اوست، و هر كس به آنچه با خدا عهد بسته وفادار باشد خداوند به او اجر عظيمى عنايت خواهد كرد.
...مَعاشِرَ النّاسِ، ما تَقُولُونَ؟ فَإِنَّ الله يَعْلَمُ كُلَّ صَوْتٍ وَ خافِيَةَ كُلِّ نَفْسٍ ... ، وَ مَنْ بايَعَ فَإِنَّما يُبايِعُ الله، «يَدُ الله فَوْقَ أَيْدِيهِمْ». مَعاشِرَ النّاسِ، فَبايِعُوا الله وَ بايِعُوني وَ بايِعُوا عَلِيّاً اميرَالْمُؤْمِنينَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَيْنَ وَ الائِمَّةَ مِنْهُمْ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ كَلِمَةً باقِيَةً؛ يُهْلِكُ اللَّه مَنْ غَدَرَ وَ يَرْحَمُ مَنْ وَفى «فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَّه فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً»
اى مردم چه میگوييد؟ خداوند هر صدايى و پنهانى هاى هر كسى را میداند ...، و هر كس بيعت كند در حقيقت با خدا بیعت مىنمايد، دراين بيعت دست خدا بالاى دست بيعت كنندگان است.
اى مردم، با خدا بيعت كنيد و با من بيعت نماييد و با امیرالمؤمنین علیهالسلام و حسن و حسین وامامان ازنسل آنان دردنيا وآخرت به عنوان امامتى كه درنسل ايشان باقى است بيعت كنيد.
خداوند بيعت شكنان را هلاک مینمايد و وفاداران را مورد رحمت قرار میدهد.
هر كس بيعت را بشكند به ضرر خويش شكسته است و هر كس وفا كند به آنچه با خدا عهد بسته خداوند به او اجر عظيمى عنايت میفرمايد.
موقعيت قرآنی آیهای که در غدیر خم با استشهاد به آن، با خداوند بیعت شد
اين آيه در سورۀ فتح آمده و منظور از »فتح مبين«، »صلح حدیبیه« است كه مردم در آنجا با پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) بيعت كردند و پیمان وفادارى بستند.
در سورۀ فتح مسئله بيعت دو بار مطرح شده است؛
يكى آيۀ ۱۸: «لَقَدْ رَضِىَ اللَّه عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ ...»،
و ديگرى آيۀ ۱۰: «إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ الله...».
اين بیعت هنگامى صورت گرفت كه پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) به قصد عمره از مدينه به سوى مکّه مکرمه حركت كرد.
اهل مكه به گمان اينكه حضرت براى جنگ آمده چند گروه را به مقابله با آن حضرت فرستادند. عدهای به تعداد ۱۴۰۰ نفر با حضرت بودند و با حضرت بيعت كردند و وعدۀ پايدارى دادند.
چنين بيعتى با پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) بيعت با خدا خوانده شد و مورد مدح خداوند قرار گرفت. اكنون در غدير با استشهاد به همين آيه، بار ديگر بيعت با خداوند به ميان آمده است.
