از مباهات خداوند به وجود امیرالمؤمنین (علیهالسلام) نزد فرشتگان گرفته تا شهادت امامان دربارۀ بزرگی پدرشان، همگی نشان از جایگاهی دارد که عقل و زبان بشر از وصف کامل آن ناتواناند.
مباهات خداوند و رسول خاتم به مولای متقیان
خداوند به وجود مولای متقیان نزد فرشتگان مقرب خود افتخار میکند که نشانۀ برترین بندگی و خلوص ایشان است.
پیامبر خدا (صلیاللهعلیهوآله) فرمودند: «همانا خداوند عزوجل هر روز به واسطۀ علی بن ابیطالب نزد فرشتگان مقرب مباهات میکند، تا آنجا که میفرماید: آفرین، آفرین! گوارا باد بر تو ای علی.» [۱]
پیامبر(صلیاللهعلیهوآله)، امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را «سرور اوصیا» و مایۀ افتخار خویش معرفی میکنند. ایشان فرمودند: «من به علی، سرور اوصیا، گرامی داشته شدم.» [۲]
فخر معصومین به حضرت امیرمؤمنان (علیهالسلام)
امام حسین (علیهالسلام) و امام زینالعابدین (علیهالسلام)، در سخنان خود، امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را سرچشمۀ ایمان، جهاد و کرامت میدانند.
امام حسین (علیهالسلام) فرمود: «ای پدر! من حسین، فرزند علی بن ابیطالب هستم. مادرم فاطمه زهرا (سلاماللهعلیها) است، بانویی که سرور تمام زنان جهان است. و جدم، محمد مصطفی (صلیاللهعلیهوآله)، برترین فرزند آدم و سرآمد همۀ انسانهاست، بیهیچ تردیدی.
ای علی! مادرم نزد خداوند و در نگاه مردم از مادر تو برتر است، و جدم نیز در پیشگاه خدا و میان مردم از جدّ تو والاتر و ارجمندتر است. وقتی هنوز در گهواره بودم، جبرئیل با من سخن میگفت و اسرافیل به دیدارم میآمد.
ای علی! تو نزد خدای متعال از من برتر هستی، اما من به پدر و مادر و نیاکان پاک و گرانقدرم بر تو افتخار میکنم.» [۳]
معرفی باشکوه مولای متقیان در مجلس یزید
امام علی بن الحسین، زینالعابدین (علیهالسلام)، در مجلس یزید فرمود: «من فرزند علی مرتضایم؛ فرزند کسی که گردنکشان را به خاک ذلت نشاند تا به «لا اله الا الله» اعتراف کردند. من فرزند کسی هستم که در کنار رسول خدا، با دو شمشیر و دو نیزه جنگید؛ دو بار هجرت کرد، دو بار بیعت نمود و بهسوی دو قبله نماز گزارد. در بدر و حنین حضور داشت و حتی به چشمبرهمزدنی به خدا کفر نورزید.
من فرزند برگزیدۀ مؤمنان و وارث پیامبرانم؛ فرزند آنکه ریشۀ ملحدان را کند، پیشوای مسلمانان و نور مجاهدان است. او زینت عبادتکنندگان، پیشروی اشکریزان، شکیباترین صابران و برترین قیامکنندگان از خاندان یاسین و فرستادۀ پروردگار جهانیان است.
من فرزند کسی هستم که با تأیید جبرئیل و یاری میکائیل، پاسدار حریم مسلمانان بود؛ با پیمانشکنان، ستمگران و از دین خارجشدگان جنگید؛ با دشمنان سرسخت خدا جهاد کرد و برترین فردی بود که از قریش قدم بر زمین نهاد.
او نخستین کسی بود که به خدا ایمان آورد و دعوت او را پذیرفت؛ پیشگام پیشگامان، درهمشکنندۀ ستمگران و نابودکنندۀ مشرکان؛ تیری از تیرهای الهی بر قلب منافقان؛ زبان حکمت و یار دین خدا؛ نگهبان امر الهی و گنجینۀ حکمت و علم پروردگار.
او بخشنده، کریم، پاکسرشت، شجاع، استوار، بردبار، بسیار روزهدار و شبزندهدار، دلیر و نیرومند بود؛ در جنگها همچون آسیابی دشمنان را خرد میکرد و همچون باد، آنان را پراکنده میساخت.
او شیر حجاز و صاحب کرامتها؛ بزرگ عراق؛ امامی به نصّ و شایستگی؛ مکی، مدنی و تهامی؛ وارث دو مشعر (مکه و عرفات)؛ پدر حسن و حسین؛ آشکارکنندۀ شگفتیها، پراکندهکنندۀ سپاهها، ستارۀ درخشان و نوری پایدار است. او شیر شکستناپذیر خداست؛ هر جویندهای در پی اوست و او بر هر غالبی چیره است. این است جدّ من، علی بن ابیطالب (علیهالسلام).» [۴]
افتخار به ولایت امیرالمؤمنین (علیهالسلام)
امام صادق(علیهالسلام)، ولایت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را واجبی الهی و برتر از نسب عنوان میکند.
از امام صادق (علیهالسلام) نقل شده است: « پذیرش ولایت علی بن ابیطالب (علیهالسلام) نزد من محبوبتر از آن است که فرزند او باشم؛ زیرا ولایت او واجب الهی است، اما فرزند او بودن تنها یک فضیلت است.» [۵]
مقامات ممتار
پیامبر(صلیاللهعلیهوآله)، امیرالمؤمنین (علیهالسلام) را اولین واردشونده به بهشت معرفی میکند؛ که نشان از مقام پیشوایی ابدی او در میان نیکان دارد.
محمد بن عباس از جابر انصاری روایت کرده است که گفت: «حضور پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) ذکر بهشت شد. فرمود: اول کسی که داخل بهشت میشود امیرالمؤمنین (علیهالسلام) است.»
ابودجانه عرض کرد: «ای رسول خدا آیا بهشت بر پیغمبر حرام است تا قبلاز اینکه امیرالمؤمنین (علیهالسلام) داخل آن شود؟»
حضرت فرمودند: «بلی، مگر نمیدانی برای خداوند پرچم و عمودیست از نور که خلق نموده آن را دو هزار سال قبل پیشاز آنکه آسمانها و زمین را بیافریند و بر آن نوشته شده: لا اله الا الله محمد رسول الله، آل محمد خیر البریه و علی صاحب اللواء و امام القوم، خدایی جز الله نیست؛ محمد فرستادۀ خداست، خاندان محمد بهترین آفریدگاناند و علی صاحب پرچم و امام (پیشوای) قوم است.»
امیرمؤمنان (علیهالسلام) فرمودند: « سپاس و ستایش مخصوص خدایی است که بهوسیلۀ تو، ای رسول خدا، ما را هدایت کرد و بهواسطۀ تو ما را شرافت بخشید..»
پیامبرفرموند: «یا علی به دوستانت بشارت ده که کسی نیست که تو را دوست بدارد مگر آنکه خداوند او را در قیامت با ما محشور نماید.» [۶]
دوستی امیرالمؤمنین (علیهالسلام)
حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) فرمودند: «همانا سعادتمند (به معنای) کامل و حقیقی کسی است که امیرمؤمنان (علیهالسلام) را در دوران زندگی و پساز مرگش دوست داشته باشد.» [۷]
منابع:
[۱] الفردوس، ديلمی، ص۱۵۲: ۱/ ۵۵۲
[۲] تفسیر الامام العسكری، ص۵۱۱
[۳] الفضائل، ابن شاذان، ج۱، ص۸۵
[۴] مقتل الحسين (عليهالسلام)، خوارزمی، ص۲۲۴
[۵] بحار الانوار، ج۳۹، ص۲۹۹
[۶] بحار الانوار، ج۸، ص۶
[۷] مجمع الزوائد علامه هیثمى، ج۹، ص۱۳۲
