امیرالمؤمنین (علیهالسلام) میفرمایند:
«کسى که حرص را شعار خود قرار دهد، خود را خوار کرده و کسى که راز گرفتارى خود را فاش سازد، تن به ذلت داده و آنکه زبان خویش را بر خود فرمانروا سازد، مقام و منزلتش را از بین برده است.»
منبع
حکمت دوم از نهج البلاغه