سلام بر تو که در روز احزاب خداوند با او مؤمنان را از جنگ حافظت نمود

سلام بر تو که در روز احزاب خداوند با او مؤمنان را از جنگ حافظت نمود

شناخت امیرمؤمنان (علیه‌السلام) در آینۀ کلام خداوند؛ «آیات علوی» نگاهی به شأن و منزلت حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در قرآن کریم است.

امروز در بخش «آیات علوی» و در ویدئویی که مشاهده می‌نمایید، از یکی دیگر از آثار قرآنی «نمایشگاه تصویری کتابت آیات علوی» که توسط یکی از اساتید هنر اصیل خوش‌نویسی و در وصف مقام والای امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) کتابت شده، رونمایی شده است.

 

آیۀ مورد بحث امروز، آیۀ ۲ سورۀ احزاب می‌باشد:

 

خداوند، مؤمنان را از جنگ بی‌نیاز ساخت [و پیروزی را نصیبشان کرد] و خدا قوی و شکست‌ناپذیر است.

 

کریم اهل‌بیت (علیهم‌السلام)

از شعبی و ابومخنف و یزید بن‌ ابی‌حبیب مصری نقل شده است:

«امام حسن مجتبی (عليه‌السلام) فرمود:... شما را به خدا قسم می دهم! آیا می‌دانید که رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله)، ابوسفیان را هفت جا لعنت کرد؛ اولین‌بار هنگامی که آن حضرت از مکه خارج و متوجه مدینه شد و ابوسفیان از شام آمد.

ابوسفیان به حضرت رسول اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) پرخاش کرد و ناسزا گفت و آن بزرگوار را تهدید به قتل نمود و قصد داشت که به پیامبر اعظم (صلى‌الله‌عليه‌وآله) حمله کند ولی خداوند شر او را از رسول خدا دور کرد. بار دوم آن روزی بود که ابوسفیان کاروان را طرد نمود که آن را از دست رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) درآورد. و بار سوم در جنگ احد بود که رسول خاتم فرمود: خدا مولای ما است و شما مولایی ندارید.»

و ابوسفیان گفت: «ما بت عزّی را داریم و شما بت عزّی ندارید.» در این هنگام بود که خدا، فرشتگان، پیامبر خاتم و جمیع مؤمنین، ابوسفیان را لعنت کردند ... در جنگ حنین، آن روزی که ابوسفیان گروه قریش و هوازن را آورد و عیینه گروه غطفان و یهود را آورد. آنگاه خدای توانا ایشان را درحالی باز گردانید که خشمناک بودند و خیری ندیدند.

یعنی کلام خداوند سبحان (در سوره‌های احزاب و فتح) ابوسفیان و یاران وی را کافر معرفی نموده است. ای معاویه! تو در آن روز بر رأی پدرت در مکه مشرک بودی. ولی حضرت امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام) در آن روز بر رأی و دین پیغمبر خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) بود.»

 

تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۲، ص۱۲۶/ بحار الانوار، ج۴۴، ص۷۶

 

 

علی ‌بن‌ ابراهیم (رحمةالله‌علیه)

ایشان در تفسیر این آیه اینطور گفته است: «وَ رَدَّ اللهُ الَّذینَ کَفَرُوا بِغَیْظِهِمْ لَمْ یَنالُوا خَیْراً وَ کَفَی اللهُ المُؤْمِنینَ الْقِتال؛ یعنی به نیروی علی بن ‌ابی‌طالب (عليه‌السلام)»

 

تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۲، ص۱۲۸ / القمی، ج۲، ص۱۸۹/ البرهان/ بحار الانوار، ج۲۰، ص۲۳۳/ بحار الانوار، ج۴۱، ص۸۷/ المناقب، ج۳، ص۱۳۴

 

امام حسن عسکری (عليه‌السلام)

امام عسکری (عليه‌السلام) در سلام به مولای متقیان با اشاره به آیه «وَ كَفَى اللهُ الْمُؤْمِنينَ الْقِتالَ وَ كانَ اللهُ قَوِيًّا عَزيزاً» از سورۀ احزاب فرمودند: «سلام بر تو ای امیرمؤمنان (علیه‌السلام) برای تو جایگاهی مشهود و مقاماتی مشهور و ایامی مشخص شده است و آن‌ها روز بدر و روز احزاب می‌باشد که در آن عمرو را به قتل رسانده و لشکر دشمن را متفرق ساختی و خدا کافران را با دمی پر از خشم [از میان جنگ احزاب] بازگرداند؛ بی آنکه نتیجۀ مطلوبی [از کار خود] گرفته باشند؛ و خداوند [در این میدان]، مؤمنان را از جنگ بی‌نیاز ساخت [و پیروزی را نصیبشان کرد]؛ و خدا توانا و شکست‌ناپذیر است.»

 

تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۲، ص۱۲۸ / بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۶۴

امام جعفر صادق (علیه‌السلام)

 

این امام همام در روز غدیر، حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) را این‌گونه زیارت کرد: «... سلام برتو ای کسی که در روز احزاب خداوند با او مؤمنان را از جنگ حافظت نمود.»

 

تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۲، ص۱۲۸ / بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۷۳

 

پیامبر خاتم (صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم)

ابن‌عباس (رحمةالله‌علیه) می‌گوید:

«چون امیرالمؤمنین علی (علیه‌السلام)، عمرو را به قتل رساند، درحالی‌که از شمشیرش خون می‌چکید، نزد رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) آمد و چون نگاه رسول خاتم به حضرت افتاد، تکبیر گفت و مسلمانان نیز تکبیر گفتند و رسول خاتم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) [به درگاه خداوند متعال] عرض کرد: خدایا! به علی فضیلتی ارزانی دار که به هیچ‌کس پیش و پس از او نداده‌ای.»

دراین‌هنگام جبرئیل که تُرنجی (میوه‌ای شبیه به لیمو) از بهشت، به همراه داشت، بر پیامبر اکرم (صلی‌الله‌علیه‌وآله) نازل شد و گفت: «ای رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) خداوند عزوجل به تو درود می‌فرستد و می‌فرماید: با این میوه به علی بن‌ ابی‌طالب، زندگی ببخش.»

رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) آن میوه را به حضرت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) داد و آن میوه در دست حضرت از وسط شکافته شد و در آن حریر سبز رنگی بود که بر روی آن دو سطر با رنگ سبز نوشته بود: «تحفه‌ای از طرف خداوند خواهنده و فاتح به علی بن ‌ابی‌طالب»

 

تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۲، ص۱۲۸

مطالب بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *