طبق روایات، هدایت کامل بدون شناخت ولایت امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) و اهلبیت ممکن نیست و مسیر هدایت الهی با تمسک به امامان معصوم روشن میشود.
آیۀ ۸۲ سورۀ طه
«وَ إِنِّي لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدى»
به روایت امام هادی (علیهالسلام) در زیارت غدیریه، این آیه یادآور جایگاه والای امیرالمؤمنین (علیهالسلام) است.
در فرازی از زیارت غدیریه آمده است:
گمراه شد کسی که مردم را از تو بازداشت و بهسوی خدا و بهسوی من راه نیافت و این گفتار پروردگار عزوجل من است: «یقیناً من آمرزندۀ کسی هستم که توبه کرده و ایمان آورده و کار شایسته انجام داده، سپس بهسوی ولایت تو هدایت یافت.»(طه/۸۲)
آیۀ ۸۲ سورۀ طه، که یکی از آیات علوی در قرآن کریم است تأکیدی بر جایگاه ویژۀ مولای متقیان در تفسیر قرآن و اصول اخلاقی اسلام است. و این آیه پیوند عمیقی با کلام امیرالمؤمنین (علیهالسلام) دارد، جایی که ایشان مکرراً بر رحمت گستردۀ خداوند و اهمیت توبه، بازگشت بهسوی پروردگار، و عمل صالح بهعنوان راهی برای رسیدن به آمرزش و رضایت الهی تأکید دارند.
امام عسکری (علیهالسلام) از پدر بزرگوارش، نقل کرده است که در روز غدیر با عباراتی ضمن زیارت امیرالمؤمنین (علیهالسلام) با اشاره به این آیه فرمود:
«به حق شهادت میدهم و به صدق و راستی به خدا قسم میخورم که محمّد و آل او سرور مخلوقاتند و تو مولای من و مولای همۀ مؤمنین هستی و اینکه تو بندۀ خدا و ولی او و برادر رسول و وصی و وارث او هستی و او به تو فرمود: قسم به آنکه مرا به حق مبعوث کرد کسی که به تو کافر شود به من ایمان نیاورده و کسی که تو را انکار کند، اقرار به خدای متعال نکرده است.
کسی که جلوی تو را بگیرد و مانع تو شود، گمراه شده و هدایتی بهسوی خدای متعال و من پیدا نکرده است و این همان معنای آیۀ قرآن است که خدای عزوجل فرمود: وَ إِنِّی لَغَفَّارٌ لِمَنْ تابَ وَ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً ثُمَّ اهْتَدی یعنی به ولایت تو هدایت شود.»
منبع
تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۹، ص۲۵۴ بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۶۱
