وفادار به عهد الهی همچون مولای متقیان

وفادار به عهد الهی همچون مولای متقیان

آیۀ ۱۰ سورۀ فتح که در فرازی از زیارت غدیریه نیز آمده است به واقعۀ غدیرخم و مقام امامت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) می‌پردازد. همچنین بیعت با پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) را بیعت با خدا دانسته و بر لزوم وفاداری به عهد تأکید می‌کند.

در این آیه بنا بر روایات رضایت خداوند در بیعت رضوان مشروط به عدم مخالفت و پایبندی مطلق به اوامر پیامبر (صلی‌الله‌علیه‌وآله) دانسته‌شده است.

 

آیۀ ۱۰ سورۀ فتح

«إِنَّ الَّذينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللهَ يَدُ اللهِ فَوْقَ أَيْديهِمْ فَمَنْ نَكَثَ فَإِنَّما يَنْكُثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللهَ فَسَيُؤْتيهِ أَجْراً عَظيماً»


به روایت امام هادی (علیه‌السلام) در زیارت غدیریه، این آیه یادآور جایگاه والای امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است.
در فرازی از زیارت غدیریه آمده است:

و گواهی می‌دهم که تو به عهد خدای تعالی وفا کردی و خدای تعالی وفا کننده به عهد خویش برای توست: «و آنکه به پیمانی که با خدا بسته وفاداراست، یقیناً [خداوند] پاداشی بزرگ به او می‌دهد‌»(فتح/۱۰)

 

آیۀ ۱۰ سورۀ فتح یکی از آیات علوی در قرآن کریم است وبه‌عنوان یکی از آیات بیعت محسوب می‌شود، در تفاسیر مرتبط با امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) بیان شده است. بسیاری از مفسران این بیعت را به نقش محوری امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) در اسلام و تأکید بر اطاعت از ایشان مرتبط دانسته‌اند.

امام حسن عسکری (علیه‌السلام) در روایتی یه این آیه از سورۀ فتح اشاره کردند و به نقل از پدر بزرگوارش، امام هادی (علیه‌السلام) روایت کرده است که آن حضرت در روز عید غدیر در سالی که معتصم آن حضرت را احضار نموده بود به زیارت امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) رفت و فرمود:

«هرگاه ارادۀ زیارت نمودی بر آستانۀ قبّۀ شریفه بایست و اذن دخول بخوان و با پای راست وارد شو و تا نزدیک ضریح بیا و رو به ضریح بایست و قبله را بین شانه‌های خویش قرار بده و چنین بگو ... شهادت می‌دهم که به عهد خدا وفادار بودی و خداوند تعالی برای تو به عهد خویشش وفا نمود؛ وَ مَنْ أَوْفی بِما عاهَدَ عَلَیْهُ اللهَ فَسَیُؤْتِیهِ أَجْراً عَظِیماً، شهادت می‌دهم که حقیقتاً تو امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) هستی که خدا و به ولایت تو در قرآن سخن گفته است و رسول خدا (صلی‌الله‌علیه‌وآله) برای تو از امّت عهد و پیمان گرفت»

 

منبع
تفسیر اهل‌بیت (علیهم‌السلام) ج۱۴، ص۴۵۰ بحار الانوار، ج۹۷، ص۳۵۹

مطالب بیشتر

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *