آیۀ مورد بحث امروز آیۀ۱۱۰ از سورۀ کهف میباشد:
خداوند در آیۀ۱۱۰ از سورۀ کهف میفرماید:
« قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحى إِلَيَّ أَنَّما إِلهُكُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا يُشْرِكْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً؛ بگو: من فقط بشرى هستم مثل شما؛ [ولى] به من وحى مىشود كه معبودتان، تنها معبود يگانه است؛ پس هركه به لقاى پروردگارش اميد دارد، بايد كارى شايسته انجام دهد، و هيچكس را در عبادت پروردگارش شريک نكند.»
امام جعفر صادق (علیهالسلام)
⦁ سماعه بن مهران گوید: «از امام صادق (علیهالسلام) در مورد این آیه «فَلْیَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» پرسیدم.
فرمود: مقصود از عمل صالح، شناخت ائمه است «وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَد» یعنی تسلیم شدن به ولایت امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) و اینکه در خلافت، شخصی را که شایستۀ خلافت نیست، با او شریک نگرداند.»[۱]
⦁ ابوبصیر نقل میکند: «امام صادق (علیهالسلام) فرمود: با ولایت خاندان رسول خدا، ولایت غیر ایشان را شریک نکنید. عمل صالح همان ولایت خاندان رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) است. هرکس در عبادت خداوند، کسی را شریک قرار دهد، به ولایت ما شرک ورزیده و به ولایت ما کافر شده و به امیرالمؤمنین (علیهالسلام) جفا نموده و به ولایتش کافر گشته است.»[۲]
⦁ ایشان همچنین میفرماید: «کسی که شخصی را که از جانب خدا به امامت منصوب نشده با امامی که از جانب خدا تعیین شده است شریک قرار دهد، مشرک خواهد بود.»[۳]
⦁ از امام صادق (علیهالسلام) روایت است: «امیرالمؤمنین (علیهالسلام) هنگامی که وضو میگرفت نمیگذاشت کسی آب را به دست او ریزد، به آن حضرت عرض شد: ای امیرمؤمنان (علیهالسلام) چرا نمیگذاری که ایشان بر دست تو آب ریزند؟ آن حضرت فرمود: دوست ندارم کسی را در نمازم شریک بگیرم. و خدای تبارکوتعالی فرموده است: فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلًا صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً.»[۴]
مولای متقیان (علیهالسلام)
امیرالمؤمنین (علیهالسلام) میفرماید: «هیچ بندهای نباشد که آیۀ «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحی إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» را تا پایان سوره تلاوت کند جز آنکه برای او نوری از بستر خوابش تا خانۀ کعبه باشد و اگر مقیم حرم خدا باشد برای او نوری تا بیتالمقدس خواهد بود.»[۵]
امام موسی کاظم (علیهالسلام)
امام کاظم (علیهالسلام) میفرماید: «هرگاه ترس خواب رفتن و بیدارنشدن برای نماز شب را داشتی هنگام خوابیدن این آیۀ شریفه را بخوان: «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ یُوحی إِلَیَّ أَنَّما إِلهُکُمْ إِلهٌ واحِدٌ فَمَنْ کانَ یَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً وَ لا یُشْرِکْ بِعِبادَةِ رَبِّهِ أَحَداً» پس از آن این دعا را بخوان: خداوندا، یادت را از من فراموش مگردان، و مرا ایمن از مکرت نکن، و مرا جزء غافلان قرار مده، و در ساعتی که بهترین ساعتها نزد توست مرا بیدارگردان تا تو را در آن ساعت بخوانم و اجابتم کنی، و از تو بخواهم و به من عطا کنی، و استغفار کنم و مرا ببخشی، زیرا گناهان را کسی جز تو نمیبخشد ای مهربانترین مهربانان.»[۶]
منابع
[۱] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۶ بحار الانوار، ج۳۶، ص۱۰۶/ بحار الانوار، ج۸۱، ص۳۴۹/ العیاشی، ج۲، ص۳۵۳.
[۲] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۶ بحار الانوار، ج۲۴، ص۳۷۷/ بحار الانوار، ج۸۱، ص۳۴۹/ القمی، ج۲، ص۴۷.
[۳] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۶ بحار الانوار، ج۲۳، ص۷۸.
[۴] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۸ من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۴۳/ وسایل الشیعهًْ، ج۱، ص۴۷۷.
[۵] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۲ بحار الانوار، ج۸۹، ص۲۸۲/ ثواب الاعمال، ص۱۰۷/ بحار الانوار، ج۷۳، ص۲۰۰/ وسایل الشیعهْ، ج۶، ص۲۳۰.
[۶] تفسیر اهلبیت (علیهمالسلام) ج۸، ص۶۵۰ بحار الانوار، ج۸۴، ص۱۷۶/ البلدالامین، ص۳۴/ ارشادالقلوب، ج۱، ص۹۱/ مصباح المتهجد، ص۱۲۳.
