مؤرخان در تعداد فرزندان امیرالمؤمنین (علیهالسلام) اختلافنظر دارند، برخی تعداد آنها را بیست و هفت[۱]، بیست و هشت[۲]، سی و سه[۳] و برخی دیگر سی و چهار[۴]، سی و پنج[۵] و حتی سی و نه[۶] دانستهاند.
شاید دلیل اختلاف در اقوال، درهمآمیختگی اسامی، القاب و کنیهها باشد، اما هرچه هست، آن حضرت از حضرت فاطمه (سلاماللهعلیها) صاحب پنج فرزند بودند، به نامهای مبارک:
- حسن (علیهالسلام)
- حسين (علیهالسلام)
- زينب (سلاماللهعلیها)
- امكلثوم (سلاماللهعلیها)
- محسن که در ماجرای حمله به خانۀ حضرت زهرا (سلاماللهعلیها) سقط شد.
نکتۀ مهمی که در اینجا باید به آن اشاره شود، این است که محققین در تعداد دختران امیرالمؤمنین (علیهالسلام) از حضرت فاطمه (سلاماللهعلیها) نیز اختلاف دارند. برخی معتقدند، ایشان یک دختر به نام زینب (سلاماللهعلیها) و برخی دیگر اعتقاد دارند، ایشان دو دختر داشتند.
امیرالمؤمنین (علیهالسلام)، از حضرت امالبنین، فاطمه بنت حزام کلابیه (سلاماللهعلیها) نیز چهار فرزند داشتند:
- عباس
- عثمان
- عبد الله
- جعفر
که همگی آنها در کربلا به شهادت رسیدند.
- ابوبکر و عبیدالله نیز در کربلا همراه امام حسین (علیهالسلام) به شهادت رسیدند که مادرشان لیلا، بنت مسعود دارمیه بود.
- محمداصغر نیز در کربلا همراه امام حسین (علیهالسلام) به شهادت رسید که مادرش «امولد» یا همان «زرقا» بود.[۷]
- یحیی وعون، مادرشان اسما، بنت عميس بود.
- محمد بن حنفیه، مادرش خوله، بنت جعفر بن قيس بود.
- محمد اوسط، مادرش امامه بود.
- عمر، مادرش صهبا تغلبیه، امحبيب بود.
شاید ایشان پسر دیگری به نام «عمر» هم داشته باشند که در کربلا با امام حسین (علیهالسلام) به شهادت رسید.[۸]
امیرالمؤمنین (علیهالسلام) دارای دخترانی به نامهای ذیل بودند:
- رقیه
- امحسن
- امهانی
- فاطمه
- زينب صغری
- میمونه
- نفیسه
- خدیجه
- امامه
- رمله كبرى
- جمانه
- امسلمه
- رقیه صغرى
- امکلثوم صغرى
- رمله صغرى
- امکرام
- امجعفر
و اینکه ممکن است «سکینه» نیز در بین دختران ایشان باشد.[۹]
منابع
[۱] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص ۲۲-۲۱.
[۲] بحار الانوار علامه مجلسی: ج۴۱، ص۴۸.
[۳] مناقب آل ابیطالب ابنشهرآشوب: ج۶، ص٣٨٠.
[۴] ينابيع المودة للقندوزی: ج۱، ص۴۵۰.
[۵] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص۲۴-۲۲.
[۶] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص۲۵.
[۷] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص۲۰.
[۸] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص۲۱-۲۰.
[۹] شرح نهج البلاغه، ابن ابیالحديد: ج۱، ص۲۷.
