پیامبر اعظم (صلیاللهعلیهوآله) فرموده است: «خداوند متعال من و علی (علیهالسلام) را پیشاز آفرینش حضرت آدم (علیهالسلام) آفریده است.»
از ابنعباس نقل شده است:
خدمت رسول خدا (صلیاللهعلیهوآله) بودیم که حضرت علی بن ابیطالب (علیهالسلام) وارد شد، همین که چشم پیغمبر اکرم (صلیاللهعلیهوآله) به حضرت افتاد، در چهرۀ او تبسم کرده و فرمودند: «خوش آمدی ای کسی که خداوند او را چهلهزار سال قبلاز آفرینش آدم آفریده است!»
عرض کردم: «ای رسول خدا! آیا فرزندی قبلاز پدر به وجود آمده است؟!»
حضرت فرمودند:
«بلی، خداوند متعال من و علی (علیهالسلام) را پیشاز آفرینش حضرت آدم (علیهالسلام) به مدتی که گفتم آفرید و آن هم بدین شکل بود که نوری آفرید و آن را به دو نیم تقسیم کرد، مرا از نیمی از آن و علی (علیهالسلام) را از نیم دیگرِ آن، قبلاز هر چیزی آفرید، سپس هستی را بنا نهاد و موجودات را آفرید و ظلمت و تاریکی را به نورِ من و علی (علیهالسلام) برطرف کرد، بعداز آن ما را در دو طرف راست عرش قرار داد، آنگاه فرشتگان را آفرید.
ما تسبیح خدا گفتیم آنها هم تسبیح گفتند، ما تهلیل گفتیم، آنها هم تهلیل گفتند، ما تکبیر گفتیم، آنها هم تکبیر گفتند، و اینها را از من و علی (علیهالسلام) آموختند و از ابتدا در علم ازلی پروردگار این بود که دوستان من و علی (علیهالسلام) را به دوزخ نیندازد و دشمنان من و علی (علیهالسلام) را به بهشت راه ندهد.
بدانید، خداوند تبارک و تعالی فرشتگانی را آفریده است و در دست آنها گلابپاشی سیمین و نقرهای است که پر از آب حیات و از فردوس میباشد، هر یک از شیعیان علی بن ابیطالب (علیهالسلام) پدر و مادری پاکدامن و پرهیزکار و پاکیزه و مؤمن دارد و توفیق الهی شامل حال ایشان است.
پس زمانی که پدر یکی از آنها بخواهد با همسر خود همبستر شود، فرشتهای از آن فرشتگان - که در دست آنها گلابپاشی از آب بهشت است – میآید و در ظرفی که میخواهد از آن آب بیاشامد، از این آب بهشتی میریزد و بر اثر آن، ایمان در قلب او رویش میکند و شکوفا میگردد، همانطور که زراعت از زمین میروید و رشد میکند.
و آنان از طرف پروردگارشان و پیغمبرشان و وصی پیغمبر (صلیاللهعلیهوآله) و دخترم زهرا (سلاماللهعلیها) و امام حسن و امام حسین (علیهماالسلام) و سایر امامان پاک از فرزندان امام حسین (علیهمالسلام) دلیل و برهان روشن دارند.»
ابنعباس عرض کرد: «ای رسول خدا! مقصودت از امامان چه کسانی هستند؟»
حضرت فرمودند:
«آنها یازده نفر از فرزندان من هستند که پدر آنها علی بن ابیطالب (علیهالسلام) است.»
سپس فرمودند: «سپاس و ستایش سزاوار خداوندی است که دوستی امیرالمؤمنین علی (علیهالسلام) و ایمان را دو سبب و دستاویز قرار داد، سببی برای داخل شدن در بهشت و سببی برای نجات یافتن از آتش.»
منابع
ارشاد القلوب ۲/ ۴۰۴
بحار الانوار ۲۴/ ۸۸ و ۳۵/ ۲۹
البرهان ۸/ ۲۶۶
حلیة الابرار ۲/ ۱۱
غایة المرام ۱/ ۴۴
حیوة القلوب ۳/ ۲۸۳
تأویل الآیات ۲/ ۵۰۱
المحتضر ۱۶۵
برگرفته از کتاب «دانشنامۀ حضرت اميرالمؤمنين علی (علیهالسلام)»
