میلاد نور؛ ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد

ولادت نبی مکرم اسلام (صلی‌الله‌علیه‌وآله)

طبق نظر علمای شیعه در طلوع فجرِ ۱۷ ربیع الاول برابر با روز جمعه در مکه معظمه، ولادت با سعادت حضرت سیدالانبیا محمد مصطفی (صلی‌الله‌علیه‌وآله) واقع شده است. ولادت آن حضرت با سلطنت انوشیروان عادل مقارن بوده و در آن سال اصحاب فیل هلاک شدند.
نام آن حضرت محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) و کنیۀ ایشان ابوالقاسم می‌باشد. نام پدر آن حضرت عبدالله و نام مادرشان آمنه بنت وهب است.
هنگام ولادت نور از پیشانی آن حضرت لامع بود و بوی مشک از ایشان ساطع می‌گشت. نوری در آن شب از طرف حجاز تابید و در تمام عالم منتشر شد. تخت پادشاهان سرنگون شد و همۀ آنان در آن روز لال بودند و نمی‌توانستند سخن بگویند. ملائکۀ مقرب و ارواح اصفیای پیامبران در هنگام ولادت آن حضرت حضور یافتند و رضوان خازن بهشت با حوریان نازل شدند و ابریق‌ها و تشت‌ها از طلا و نقره و زمرد بهشت حاضر کردند و برای حضرت آمنه شربت‌ها از بهشت آوردند که او آشامید. آن حضرت را بعد‌از ولادت به آب‌های بهشت غسل دادند و به عطرهای فردوس معطر کردند.

• معجزات ولادت حضرت

در روز ولادت آن حضرت هر بتی که در هر جای عالم بود به رو در افتاد و چهارده کنگره از ایوان کسری فرو ریخت دریاچۀ ساوه که آن را می‌پرستیدند خشک و بدل به نمکزار شد. در وادی ساوه که سال‌ها بود کسی آب در آن ندیده بود آب جاری شد. آتشکدۀ فارس که هزار سال خاموش نشده بود در شب ولادت آن حضرت خاموش شد. علم کاهنان و سحر ساحران باطل گردید و طاق کسری از میان به دو نیم شد که تا امروز نمایان است.
هنگام ولادت آن حضرت این ندا از آسمان شنیده شد: «و جاء الحق و زهق الباطل، إن الباطل کان زهوقاً...»(سورۀ اسراء،۸۱)

• خصوصیات حضرت

هرگز مگس بر بدن مبارک آن حضرت نمی‌نشست. هرگاه چشم مبارکش خواب بود دلش بیدار بود و می‌دید و می‌شنید. حضرت از فضای خود چنان می‌دید که از پیش روی می‌دید.
بر هر حیوانی که سوار می‌شد هرگز پیر و لاغر نمی‌شد. آن حضرت حماری به نام یعفور داشتند. هر زمان که فرمان می‌داد فلان مرد را حاضر کن به در خانه‌اش می‌رفت و سر بر در می‌کوفت و به اشاره او را حاضر می‌ساخت.
از خصوصیات ولادت پیامبر آن بود که ختنه کرده و ناف بریده و پاک از آلایش خون و غیره متولد شد. همچنین در وقت ولادت از پا به زیر آمد نه از سر، هنگام ولادت رو به کعبه به سجده افتاد و چون سر از سجده برداشت دست به سوی آسمان بلند کرد و به وحدانیت خدا و رسالت خود اقرار نمود و سپس نوری از او ساطع شد که مشرق و مغرب عالم را روشن نمود.

• معجزات حضرت

پیامبر معجزات بسیاری داشت که ازجمله به این موارد اشاره شده است:

1. مستجاب شدن دعای آن حضرت در زنده شدن مردگان و بینا شدن کوران و شفا یافتن بیماران.
2. سخن گفتن آن حضرت با حیوانات.
3. آگاهی بر همۀ لغت‌ها و قدرت بر سخن گفتن به همۀ آن‌ها.
4. مهر نبوت بر پشت مبارکش جا گرفته بود و نور آن بر نور آفتاب زیادتی می‌کرد.
5.  آب از میان انگشتان مبارکش جاری شد به‌قدری که جمعی سیراب شدند.
6. سنگ‌ریزه در دست مبارکش تسبیح می‌گفت و مردم می‌شنیدند.
7. وجود مقدمش در آفتاب سایه‌ای نداشت.
8. هرگاه آب دهان مبارک به چاهی می‌افکند در آن چاه برکت به هم می‌رسید و پر از آب می‌شد. آب دهان مبارک را به هر صاحب دردی می‌مالید شفا می‌یافت.
9. دست مبارک آن حضرت به هر طعامی که می‌رسید با برکت می‌شد و از طعام کم جماعت کثیر را سیر می‌کرد.
10. هرگاه بر زمین نرم راه می‌رفت جای پایش نمی‌ماند و هنگامی که بر سنگ سخت راه می‌رفت اثر پای مبارکش می‌ماند.

ولادت امام صادق (علیه‌السلام)

در ۱۷ ربیع الاول سال ۸۳هـ ولادت با سعادت امام جعفر صادق در مدینه منوره اتفاق افتاده است. نام مبارک آن حضرت جعفر و کنیۀ شریفش ابوعبدالله و لقب نورانی حضرت صادق است. پدر بزرگوارش امام محمد باقر و مادر گرامی آن حضرت جناب ام‌فروه است که امام صادق دربارۀ ایشان می‌فرمایند مادرم از بانوان با ایمان و پرهیزکار و نیکوکار بود؛ و خدا نیکوکاران را دوست دارد.
امام صادق هفت پسر و سه دختر داشتند که عبارت‌اند از امام موسی کاظم (علیه‌السلام)، اسماعیل، عبدالله، محمد دیباج، اسحاق، علی عریضی عباس، ام‌فروة، اسماء، فاطمه.
در شمایل آن حضرت گفته‌اند آن حضرت میانه‌قد و افروخته‌رو و سفیدبدن و کشیده‌بینی و موهای ایشان سیاه و مجعد و بر گونه‌شان خال سیاهی بود.

• اعمال روز پر برکت ۱۷ ربیع‌الاول

روز ولادت حضرت روز شریف و بابرکتی است که از قدیم الایام صالحین از آل محمد (صلی‌الله‌علیه‌وآله) حرمت آن را نگه داشته‌اند و حق این روز را ادا کرده و روزه گرفته‌اند. کسی که ۱۷ ربیع الاول را روزه بگیرد خداوند متعال ثواب یک سال روزه را به او می‌دهد. در این روز صدقه دادن و زیارت مشاهد مشرفه و انجام خیرات و مسرور کردن اهل ایمان مستحب است.